Kevin 4 Duchenne

Yes, het is gelukt!:o) De eerste volledige rit kunnen rijden van deze editie Duchenne Heroes. Doordat men vriendin me de juiste wisselstukken kwam bezorgen heb ik men 9 kleinste vitessen kunnen gebruiken en op het gemakje de 104 km en 1800 hoogtemeters kunnen overwinnen.:o)
Het ging niet van een leien dakje want door me zo leeg te rijden de vorige dagen heb ik toch 7u30 op de fiets moeten doorbrengen. Het was wel een mooi parcours met veel technische klimmen, afdalingen en hier en daar prachtige single tracks! Het zonnetje scheen en op enkele modderstroken na was alles goed bereidbaar.
Het enige spijtige voorval vandaag was dat een nederlander zijn evenwicht verloor in een klim en op men voorwiel viel waardoor ik met men alreeds slechte knie tegen een steen terecht kwam. Dat deed niet goed en op het moment van schrijven staat er een kleine zwelling op. Toch gaan we doorzetten.

Vandaag kreeg ik ook bezoek van Koen, de oudste Duchenne patiënt van het land. Door Duchenne Heroes heb ik toch wel een goed contact met hem kunnen opbouwen en dat bleek ook toen hij hier opeens op de camping stond met zijn ouders en 1 van men collega's me opbelde met dat ik bezoek had.:o)

Ik was aangenaam verrast en het is nogmaals een motivatie om deze week tot een goed einde te volbrengen.

Bedankt Koen om tot hier te komen en weet dat de rit van vandaag voor jou en Betty was voor al de steun die jullie me geven. Ik heb vandaag grenzen moeten verleggen en ben blij dat ik het gehaald heb!

Nu kruip ik net als de rest van de camping men bedje in. Morgen weer een lange dag!